Zwyczajnych ludzi stać na mieszkanie
Mieszkania w zasięgu normalnej płacy.
Mieszkanie jest przede wszystkim miejscem do życia, a dopiero ubocznie aktywem. Tam, gdzie mieszkania wycenia się jak instrument inwestycyjny, zwyczajne zarobki przestają wystarczać na ich zakup — a pokolenie, które nie może kupić, z trudem się osiedla, zawiera małżeństwa i planuje. Polityka powinna traktować zamieszkiwanie jako pierwotny cel mieszkalnictwa i dostosować do tego podaż, kredyt i podatki.
Zasada, która za tym stoi