Przejdź do głównej treści

Katalog programowyPolityka zagraniczna i obrona

Pomoc zagraniczna

Pomoc zagraniczna powinna być ograniczona, rozliczalna i skupiona na konkretnych potrzebach humanitarnych lub rozwojowych, a nie na ideologicznym budowaniu państw ani na trwałej zależności.

Stanowisko

Pierwsze zobowiązania władzy dotyczą jej własnej wspólnoty politycznej, przy czym rzeczywiste obowiązki humanitarne pozostają.

Program

8 punktów programu

  1. Pierwszeństwo dla pomocy w sytuacjach nagłych po wojnie, głodzie, klęsce żywiołowej i porównywalnych katastrofach humanitarnych.
  2. Pierwszeństwo dla pomocy dostarczanej blisko dotkniętej ludności tam, gdzie jest skuteczna.
  3. Wymóg przejrzystości i kontroli.
  4. Zamykanie programów w znacznej mierze przejętych przez korupcję lub układy.
  5. Odrzucenie pomocy nastawionej głównie na narzucenie przemiany ideologicznej lub kulturowej.
  6. Pierwszeństwo dla pomocy, która buduje miejscowe zdolności, a nie bezterminową zależność.
  7. Dopuszczenie wsparcia dla medycyny, bezpieczeństwa żywnościowego, czystej wody i odbudowy tam, gdzie jest ono dowodnie skuteczne.
  8. Utrzymanie pomocy jako podporządkowanej uprawnionym zobowiązaniom budżetowym w kraju.

Podstawa w manifeście

  • Polityka zagraniczna i obrona

    Doktryna polityki zagranicznej

    Niezależność strategiczna zamiast ambicji imperialnych, prowadzona roztropnością, uzasadnionym interesem narodowym i mocnym założeniem przeciw wojnie, bez której można się obejść.

  • Naród, obywatelstwo, imigracja i Europa

    Azyl i ochrona międzynarodowa

    Azyl jest ochroną przed rzeczywistym prześladowaniem lub poważnym niebezpieczeństwem, a nie ogólnym mechanizmem wyboru preferowanego kraju osiedlenia.

  • Polityka zagraniczna i obrona

    Sankcje

    Sankcje gospodarcze są narzędziem wyjątkowym, przewidzianym dla wypadków wyjątkowo ciężkich, a nie rutynowym instrumentem ideologicznego opowiadania się po którejś stronie.

Wszystkie stanowiskaPrzeczytaj manifest