Naród i ciągłość historyczna
Naród jest międzypokoleniową wspólnotą historyczną, a ludy Europy mają uzasadniony interes w zachowaniu ciągłości kulturowej i historycznej.
Stanowiska
Tam, gdzie katolicka nauka moralna jest jasna, Restore Europa z reguły przyjmuje ją jako moralny punkt wyjścia, a jej wykonanie w prawie cywilnym określa osobno. Jedno odstępstwo zapisujemy wprost: w sprawie kary śmierci Restore Europa przyjmuje dawniejsze, tradycyjne dopuszczenie jej w wypadkach wyjątkowych, a nie współczesne stanowisko abolicjonistyczne.
Katalog odróżnia ład konstytucyjny, do którego Restore Europa dąży, od prawa europejskiego w jego obecnym stanie. Kilka stanowisk — w sprawie obywatelstwa, pozbawienia obywatelstwa, wolności słowa, publicznego statusu religii oraz kary śmierci — wymagałoby zmiany konstytucji lub traktatów, zanim mogłoby zostać wprowadzone w poszczególnych państwach Europy. Tam, gdzie tak jest, wpis o tym mówi.
Wersja 0.2 rozstrzyga pytania, które wersja 0.1 pozostawiła otwarte: stosunek instytucjonalny do Europy, azyl, deportacje, wynagrodzenia, podatki, emerytury, mieszkalnictwo, reprezentację pracowniczą, tożsamość i walutę cyfrową, nadzór biometryczny, inżynierię genetyczną, wymiar kar, miks energetyczny i każde stałe pytanie polityki zagranicznej. Tam, gdzie sformułowanie z wersji 0.2 zmieniło wcześniejszy wpis, obowiązuje tekst nowszy.
Wersja 0.3 dodaje zespół wpisów o remigracji i jej egzekwowaniu. Odróżnia on obywatelstwo, status pobytowy, deportację z powodu przestępstwa, powrót po zakończeniu procedury azylowej oraz weryfikację obywatelstwa, zamiast traktować remigrację jako jedno nierozróżnione uprawnienie; jest napisany jako projektowana polityka konstytucyjna i ustawowa, a obowiązujące prawo europejskie i międzynarodowe wskazano osobno w każdym wpisie. Dwa wcześniejsze wpisy — naturalizacja oraz deportacja przestępców niebędących obywatelami — zostały wchłonięte przez nowsze sformułowania, zamiast istnieć obok nich podwójnie.
Każde pytanie w tym katalogu ma swoje stanowisko. Wpisy oznaczone jako Wyprowadzone idą w kierunku wskazanym przez manifest, choć ich wykonanie nie zostało ustalone, a kilka z nich wskazuje zmianę prawa lub traktatu, której by wymagały. Stanowiska są zmieniane w miarę decyzji ruchu; wersja i data powyżej mówią, który tekst czytasz.
Pasują 23 z 98 stanowisk.
III
Przynależność do wspólnoty politycznej i europejski ład między narodami.
Naród jest międzypokoleniową wspólnotą historyczną, a ludy Europy mają uzasadniony interes w zachowaniu ciągłości kulturowej i historycznej.
Imigracja powinna być ograniczona do poziomu zgodnego z rzeczywistą integracją, stabilnością społeczną, przepustowością infrastruktury i ciągłością demograficzną.
Azyl jest ochroną przed rzeczywistym prześladowaniem lub poważnym niebezpieczeństwem, a nie ogólnym mechanizmem wyboru preferowanego kraju osiedlenia.
Ochrona powinna ułatwiać samodzielne utrzymanie, a nie trwałą zależność od świadczeń socjalnych.
Cudzoziemcy skazani za poważne przestępstwa są usuwani z kraju po zakończeniu postępowania karnego i trwale wykluczani; zwyczajne naruszenia przepisów o pobycie pociągają zwykle dziesięcioletni zakaz ponownego wjazdu.
Obywatelstwo jest przynależnością do historycznej wspólnoty politycznej, a nie pochodną zamieszkania, i Restore Europa odrzuca — jako zasadę ogólną — automatyczne obywatelstwo z tytułu urodzenia na terytorium kraju.
Obywatelstwo wymaga znacznie wyższego miernika niż zwyczajne zamieszkanie czy integracja: udanej asymilacji we wspólnocie politycznej narodu.
Udokumentowane pochodzenie narodowe może uzasadniać znacznie szybszą drogę przywrócenia obywatelstwa niż zwyczajna naturalizacja.
Obywatele naturalizowani powinni odczekać po naturalizacji jeszcze cztery lata, zanim otrzymają pełne prawo głosu.
Najwyższe urzędy narodu są zastrzeżone dla obywateli związanych z krajem przez urodzenie, pochodzenie i historię, a nie dla osób o samym obywatelstwie nabytym.
Podwójne obywatelstwo między krajami Europy jest z reguły przyjmowane; od obywateli spoza Europy, którzy naturalizują się w narodzie europejskim, oczekiwano by zrzeczenia się dawnego obywatelstwa.
Obywatelstwo nabyte przez naturalizację może zostać odebrane w postępowaniu sądowym w wypadkach wyjątkowo poważnych, takich jak naturalizacja uzyskana oszustwem, zdrada stanu lub terroryzm.
Remigracja to zorganizowany powrót osób, którym brakuje zgodnej z prawem podstawy pozostania albo które ją tracą, połączony z polityką powrotu dobrowolnego, ścisłym egzekwowaniem warunków pobytu oraz weryfikacją statusu uzyskanego oszustwem lub w wyniku kwalifikowanej nieprawidłowości.
Integracja oznacza dające się wykazać włączenie językowe, obywatelskie, gospodarcze i społeczne w naród przyjmujący; sam pobyt nie wystarcza.
Późniejsza legalizacja nie zaciera automatycznie udowodnionej historii nielegalnego wjazdu lub nielegalnego pobytu; sprawy wcześniej zalegalizowane mogą być indywidualnie zweryfikowane na gruncie nowych ram prawnych.
Od zdolnych do pracy cudzoziemców zamieszkujących w kraju oczekuje się, że utrzymają się sami, i z reguły nie przysługuje im takie samo bezterminowe uprawnienie do świadczeń jak obywatelom.
Nowo nabyte obywatelstwo podlega dziesięcioletniemu okresowi próbnemu z zaostrzonymi zasadami odebrania z wąsko określonych ciężkich podstaw.
Status pobytowy cudzoziemca traci się łatwiej niż obywatelstwo i może on zostać cofnięty, gdy określone warunki wjazdu lub dalszego pobytu zostaną istotnie naruszone.
Państwo może sfinansować skromną jednorazową pomoc w powrocie, gdy osoba niebędąca obywatelem dobrowolnie i trwale wraca do kraju swojego obywatelstwa albo do innego kraju uprawnionego do jej przyjęcia.
Nabyte obywatelstwo może zostać odebrane za wąsko określoną grupę przestępstw wyjątkowo ciężkich, po czym następuje usunięcie z kraju tam, gdzie wynikające z tego wymogi obywatelstwa i powrotu da się zgodnie z prawem spełnić.
Polityka powrotowa opiera się na mieszanym modelu egzekwowania: ustalenie tożsamości i detencja w celu usunięcia z kraju tam, gdzie to konieczne, a następnie ograniczony status tymczasowy, jeżeli usunięcie pozostaje przejściowo niemożliwe, przy dalszych staraniach o ustalenie obywatelstwa i uzyskanie readmisji.
Europa powinna być cywilizacyjną wspólnotą suwerennych narodów, a nie scentralizowanym państwem ponarodowym.
Restore Europa popiera gruntowną reformę Unii Europejskiej w ograniczone ramy współpracy suwerennych narodów Europy, z powrotem większości kompetencji politycznych do państw członkowskich.