Asymilacja i naturalizacja
Obywatelstwo wymaga znacznie wyższego miernika niż zwyczajne zamieszkanie czy integracja: udanej asymilacji we wspólnocie politycznej narodu.
Katalog programowyNaród, obywatelstwo, imigracja i Europa
Integracja oznacza dające się wykazać włączenie językowe, obywatelskie, gospodarcze i społeczne w naród przyjmujący; sam pobyt nie wystarcza.
Integrację mierzy się postępowaniem, umiejętnościami i trwałym uczestnictwem. Różni się ona od obywatelstwa oraz od wyższego miernika asymilacji wymaganego przy naturalizacji.
Uwaga o wykonaniu
Obowiązujące prawo unijne o rezydentach długoterminowych pozwala państwom członkowskim nakładać warunki integracyjne i wymaga stałych oraz regularnych dochodów przy nabyciu statusu długoterminowego. Polityka ta oddziela oparte na pochodzeniu wyobrażenia o historycznej narodowości od możliwego do stosowania testu prawnego, czy dany mieszkaniec jest zintegrowany.
Obywatelstwo wymaga znacznie wyższego miernika niż zwyczajne zamieszkanie czy integracja: udanej asymilacji we wspólnocie politycznej narodu.
Od zdolnych do pracy cudzoziemców zamieszkujących w kraju oczekuje się, że utrzymają się sami, i z reguły nie przysługuje im takie samo bezterminowe uprawnienie do świadczeń jak obywatelom.
Status pobytowy cudzoziemca traci się łatwiej niż obywatelstwo i może on zostać cofnięty, gdy określone warunki wjazdu lub dalszego pobytu zostaną istotnie naruszone.
Imigracja powinna być ograniczona do poziomu zgodnego z rzeczywistą integracją, stabilnością społeczną, przepustowością infrastruktury i ciągłością demograficzną.
Każde pytanie w tym katalogu ma swoje stanowisko. Wpisy oznaczone jako Wyprowadzone idą w kierunku wskazanym przez manifest, choć ich wykonanie nie zostało ustalone, a kilka z nich wskazuje zmianę prawa lub traktatu, której by wymagały. Stanowiska są zmieniane w miarę decyzji ruchu; wersja i data powyżej mówią, który tekst czytasz.