Katalog programowyNaród, obywatelstwo, imigracja i Europa
Polityka powrotowa opiera się na mieszanym modelu egzekwowania: ustalenie tożsamości i detencja w celu usunięcia z kraju tam, gdzie to konieczne, a następnie ograniczony status tymczasowy, jeżeli usunięcie pozostaje przejściowo niemożliwe, przy dalszych staraniach o ustalenie obywatelstwa i uzyskanie readmisji.
Prawomocna decyzja o powrocie musi być wykonalna w praktyce. Państwo powinno zatem utrzymywać mechanizmy weryfikacji tożsamości, detencji, obowiązku stawiennictwa i readmisji, zamiast pozwalać, by zniszczenie dokumentów albo brak współpracy automatycznie prowadziły do pobytu stałego.
Uwaga o wykonaniu
Obowiązujące unijne prawo powrotowe ogranicza detencję do możliwie najkrótszego odpowiedniego okresu, dopóki czynności zmierzające do usunięcia są aktywnie prowadzone, i zawiera określone okresy maksymalne oraz gwarancje. Proponowany model mieszany przejmuje ogólną kolejność detencji, a następnie statusu ograniczonego, gdy natychmiastowe usunięcie jest niemożliwe, przy czym dokładny czas trwania zależałby od ostatecznie przyjętego porządku prawnego. Miejsce urodzenia jest użyteczną przesłanką, ale samo w sobie nie ustala obywatelstwa ani bezwarunkowego obowiązku przyjęcia osoby przez dany kraj. Readmisja zależy od prawa o obywatelstwie, od dowodów i od właściwych umów. Bezpaństwowcem jest ten, kogo żadne państwo nie uważa za swojego obywatela w myśl swojego prawa. Proponowany system wymaga zatem ustalenia obywatelstwa, zamiast zakładać, że bezpaństwowość zawsze da się usunąć przez przypisanie osoby do kraju urodzenia.
Remigracja to zorganizowany powrót osób, którym brakuje zgodnej z prawem podstawy pozostania albo które ją tracą, połączony z polityką powrotu dobrowolnego, ścisłym egzekwowaniem warunków pobytu oraz weryfikacją statusu uzyskanego oszustwem lub w wyniku kwalifikowanej nieprawidłowości.
Państwo może sfinansować skromną jednorazową pomoc w powrocie, gdy osoba niebędąca obywatelem dobrowolnie i trwale wraca do kraju swojego obywatelstwa albo do innego kraju uprawnionego do jej przyjęcia.
Cudzoziemcy skazani za poważne przestępstwa są usuwani z kraju po zakończeniu postępowania karnego i trwale wykluczani; zwyczajne naruszenia przepisów o pobycie pociągają zwykle dziesięcioletni zakaz ponownego wjazdu.
Azyl jest ochroną przed rzeczywistym prześladowaniem lub poważnym niebezpieczeństwem, a nie ogólnym mechanizmem wyboru preferowanego kraju osiedlenia.
Każde pytanie w tym katalogu ma swoje stanowisko. Wpisy oznaczone jako Wyprowadzone idą w kierunku wskazanym przez manifest, choć ich wykonanie nie zostało ustalone, a kilka z nich wskazuje zmianę prawa lub traktatu, której by wymagały. Stanowiska są zmieniane w miarę decyzji ruchu; wersja i data powyżej mówią, który tekst czytasz.
