Katalog programowyNaród, obywatelstwo, imigracja i Europa
Państwo może sfinansować skromną jednorazową pomoc w powrocie, gdy osoba niebędąca obywatelem dobrowolnie i trwale wraca do kraju swojego obywatelstwa albo do innego kraju uprawnionego do jej przyjęcia.
Powrót dobrowolny jest lepszy niż kosztowne usunięcie przymusowe tam, gdzie osiąga ten sam zgodny z prawem cel szybko i niezawodnie.
Uwaga o wykonaniu
Niniejszy wpis jest mechanizmem wykonawczym, a nie oceną moralną osoby powracającej. Jego celem jest uczynienie powrotu szybszym, tańszym i bardziej uporządkowanym tam, gdzie współpraca jest możliwa.
Polityka powrotowa opiera się na mieszanym modelu egzekwowania: ustalenie tożsamości i detencja w celu usunięcia z kraju tam, gdzie to konieczne, a następnie ograniczony status tymczasowy, jeżeli usunięcie pozostaje przejściowo niemożliwe, przy dalszych staraniach o ustalenie obywatelstwa i uzyskanie readmisji.
Remigracja to zorganizowany powrót osób, którym brakuje zgodnej z prawem podstawy pozostania albo które ją tracą, połączony z polityką powrotu dobrowolnego, ścisłym egzekwowaniem warunków pobytu oraz weryfikacją statusu uzyskanego oszustwem lub w wyniku kwalifikowanej nieprawidłowości.
Cudzoziemcy skazani za poważne przestępstwa są usuwani z kraju po zakończeniu postępowania karnego i trwale wykluczani; zwyczajne naruszenia przepisów o pobycie pociągają zwykle dziesięcioletni zakaz ponownego wjazdu.
Pomoc zagraniczna powinna być ograniczona, rozliczalna i skupiona na konkretnych potrzebach humanitarnych lub rozwojowych, a nie na ideologicznym budowaniu państw ani na trwałej zależności.
Każde pytanie w tym katalogu ma swoje stanowisko. Wpisy oznaczone jako Wyprowadzone idą w kierunku wskazanym przez manifest, choć ich wykonanie nie zostało ustalone, a kilka z nich wskazuje zmianę prawa lub traktatu, której by wymagały. Stanowiska są zmieniane w miarę decyzji ruchu; wersja i data powyżej mówią, który tekst czytasz.
